پاییـز ســرخ
خــون مـی جوشد هنــوز در ایـن زمیـن
دست و پــا گــم میشود بــر روی میــن
خــاک ایــن دشت هم نوای کــربلاست
هم قــدم بـــا خــون یـــاران خـــــداست
روی این دشت عطر خونها مانده است
نغمـه ی داغ جــدایی خـوانــده است
بــاز سرخ تــر مي شود رنـگ خزان
خـــون مــي افتــد ز چشــم آسمــان
حاجیان بغض کـــرده چـــون ابــر سپید
از فــــــراغ نـــــام زیبـــای شهیـــد
ای شهیـــد ای نـــو گل بــــاغ بهشــت
بـــا تـــو مــی آییم به سوی سر نوشت
شعر: فرشید شهبازی

برچسب: پاییز سرخ,
نویسنده: هستی فرهادی