بابا، جون داد

تو کلاس اول ما، نوبت درس بابا شد

بابا آب داد،بابا نون داد، همه جا پُر از صدا شد

یکی از ردیف آخر، بی صدا مونده یه گوشه

مث سیر و سرکه انگار، چیزی تو دلش میجوشه

یکی میگه بابا آب داد، یکی میگه بابا نون داد

اما کودکی با چشماش، عکسای نخلو نشون داد

یه دفه زد زیر گریه، ته قلبش صدتا درده

مث این بود که باباشو، لحظه ای بغل نکرده

میگه که بابام تو راهه، نمیدونم کوفه یا شام

ردشو نداره هیچکی،بش میگن شهید گمنام

اجازه آقا چی میشه، تو لغت معنی گمنام

کجا دنبالش بگردم، تا جواب بده به حرفام

معلم شاگردو بوسید؛ سرشو گذاشت رو شونه

عزیزم بابات فرشته س، توی قلب آسمونه

بچه ها دیگه نخونید،بابا آب داد بابا نون داد

بنویسید بابا اینبار، با لبای تشنه جون جون داد

بچه های همکلاسی، میریزه اشک چشاشون

میگن اون شهید گمنام،میشه بهترین باباشون

حالا بعد سالیانی، کاروانی از شهیــــدان

میکنن دوباره پرواز، سوی آسمون ایران

اما این شکسته دلها، بسته اند باهم یه عهدی

اسمشونو کس ندونه جز آقا امام مهدی

ترانه: فرشید شهبازی

با تشکر از استاد «عبدالجبار کاکایی» که در ویرایش این ترانه مارو یاری کردند

سیدة النساء...